Replikacja vs sharding — jaki problem rozwiązuje każde z nich?

Głębiej

Replikacja

Replikacja utrzymuje **kopie tego samego zbioru danych** na wielu węzłach.

• Częsty model: primary/replica (leader/follower).
• Plusy: wysoka dostępność, skala odczytu (read repliki), łatwiejszy failover.
• Minusy: lag replikacji (stale reads), złożoność failover, throughput zapisów nadal ograniczony przez primary.

Sharding

Sharding dzieli zbiór danych na **partycje** (shardy) rozłożone na węzły.

• Plusy: skala rozmiaru danych i przepustowości zapisów.
• Minusy: trudniejsze zapytania (cross-shard joiny/agregacje), transakcje rozproszone, resharding, dobór shard key.

Praktyka

• Zacznij od replikacji dla HA i skali odczytu.
• Sharding rozważ dopiero, gdy jeden węzeł nie wyrabia rozmiarem danych lub zapisami.
• W praktyce często łączy się oba: każdy shard jest replikowany.

Typowe pułapki

• Zły shard key i hotspoty (jeden shard dostaje większość zapisów).
• Założenie, że sharding jest „przezroczysty” (często trzeba zmienić wzorce zapytań).
• Odczyt z replik bez świadomości laga/wymagań spójności.