Pozwalają dodać funkcje do typu bez modyfikowania jego kodu (to cukier składniowy). Typowa pułapka: extension jest wybierany statycznie po typie zadeklarowanym, więc nie działa jak wirtualne override.
open class Base
class Child : Base()
fun Base.say() = "base"
fun Child.say() = "child"
val x: Base = Child()
println(x.say()) // "base" (static dispatch)
Odpowiedź zaawansowana
Głębiej
Rozwinięcie krótkiej odpowiedzi — co zwykle ma znaczenie w praktyce:
JVM: pamięć (heap/stack), GC i co wpływa na latency.
Kontrakty: equals/hashCode/toString, mutowalność i konsekwencje.
Wydajność: boxing, alokacje, kolekcje, inlining.
Wytłumacz "dlaczego", nie tylko "co" (intuicja + konsekwencje).
Trade-offy: co zyskujesz i co tracisz (czas, pamięć, złożoność, ryzyko).
Edge-case’y: puste dane, duże dane, błędne dane, współbieżność.
Przykłady
Poniżej dodatkowy przykład (bazuje na tym, co już jest w odpowiedzi):
open class Base
class Child : Base()
fun Base.say() = "base"
fun Child.say() = "child"
val x: Base = Child()
println(x.say()) // "base" (static dispatch)
Typowe pułapki
Zbyt ogólna odpowiedź (brak konkretów, brak przykładów).
Brak rozróżnienia między "średnio" a "najgorzej" (np. złożoność).